Politics Of Fear: Crisis In Ethiopia And Role Of The International Community – By Dr. Fikrejesus Amahazion

ethiopia-politics-of-fearDozens of anti-government protesters have been killed and arrested by government authorities amid ongoing unrest in Ethiopia. For months, hundreds of thousands of protestors from Ethiopia’s largest ethnic groups have rallied to protest political marginalization and systematic persecution by the government. In June, a 61-page human rights report was released by Human Rights Watch, condemning the Ethiopian government’s heavy-handed response to the protests. According to the report, Such a Brutal Crackdown: Killings and Arrests in Response to Ethiopia’s Oromo Protests, during the widespread protests, largely arising within Oromia (but now extending to other regions), Ethiopian security forces have resorted to excessive and unnecessary lethal force and mass arrests, engaged in the harsh, ruthless mistreatment of those in detention, and restricted access to information. Estimates suggest that over 400 protesters or others had been killed by security forces, while tens of thousands more have been arrested, figures that will now have risen significantly.

Corruption and poor governance remain deeply embedded within Ethiopia’s socio-political structure, and the country consistently scores extremely poorly on a range of international governance indicators. The Ethiopian government has been consistently criticized by an array of international rights groups for its broad range of human rights abuses including its harsh repression of minorities and journalists, press censorship, draconian anti-terror laws that are utilized to silence all forms of dissent, and brutal crackdowns upon opposition groups and protestors.

Although the ongoing crisis encapsulates the government’s utter contempt for basic human rights and the overwhelming “politics of fear” that pervades the country’s socio-political landscape, it also reveals, in crystal clear detail, the highly troubling role played by much of the international community, led by the US and the West. Specifically, while the government’s brutal crackdown warrants a strong rebuke and condemnation, there has been a severely muted international response, with many of Ethiopia’s foreign supporters remaining silent.

Rather than condemn and censure Ethiopia’s brutal crackdown, the international community has turned a blind eye, abdicated its responsibility, and instead been acquiescent to Ethiopia’s persistent violations and repression. Last year, both US President, Barack Obama, and US Under Secretary of State for Political Affairs, Wendy Sherman, granted legitimacy to the Ethiopian government by praising its “democracy” – even though the country’s ruling party, the Ethiopian People’s Ruling Democratic Front (EPRDF), swept the national elections by winning 100 percent of the parliamentary seats.

When the French statesman, Talleyrand, was told by an aide of the murder of a political opponent, the aide said, “It’s a terrible crime, Sir.” In response, Talleyrand answered, “It’s worse than a crime, it’s a blunder.” Likewise is the West’s propping up of the Ethiopian government. Unwavering support for and appeasement of Ethiopia are part of a policy approach based upon the misguided belief, dating back to the immediate post-World War 2 period but rearticulated more recently in terms of regional “anchor states” designations, that Ethiopia is vital to protecting US and Western geostrategic interests and foreign policy aims. However, not only is this approach morally reprehensible, with the US and West being directly complicit in the mass crimes, transgressions, and reign of terror perpetrated by the Ethiopian government, the misguided policy approach has largely failed to achieve its objectives, to even a minor degree, and instead only served to stunt regional development and destabilize both Ethiopia and the broader Horn of Africa region.

In seeking to address Ethiopia’s flagrant dismissal of international norms and blatant disregard for human rights, a number of measures could be undertaken (e.g. sanctions). However, the first, and possibly most far-reaching and effective, response by the international community should be to withdraw its unwavering support for the repressive Ethiopian government.

George Galloway, respected British politician, broadcaster, and writer, has frequently voiced concern of how the West’s support for dictatorial, tyrannical regimes in the name of security only results in “blowback” and harming the populations of those countries. Regarding Ethiopia, Galloway has decried how the UK and US policy of encouraging, arming, training, financing, and facilitating the Ethiopian government’s “reign of terror” is “morally vacuous.” Similarly, respected international economist, William Easterly, has recommended that the international community “stop financing tyranny and repression” in Ethiopia.

For decades, Ethiopia has been highly dependent on external economic assistance. In 2012, it was the world’s seventh largest recipient of official humanitarian aid and received $3.2B in total assistance, the latter figure representing between 50-60 percent of its total budget, while its 2011 share of total official development assistance – approximately 4 percent – placed it behind only Afghanistan. Problematically, however, even while it is one of the world’s leading recipients of foreign aid, and is currently requesting even greater financial support, the Ethiopian government also annually spends hundreds of millions of dollars on weapons and arms – which are now being used against its own civilians.

With such a critical dependency on foreign aid, threats to “turn off the tap” unless Ethiopia changes course may be a viable step toward improving the country’s rights record. Alternatively, rather than providing aid directly to the Ethiopian regime, which has a long track record of corruption and misappropriation, the international community should consider directly supporting local human rights and democracy groups (although this may be difficult due to Ethiopia’s draconian laws on civil society and NGOs).

An indication of the possible far-reaching effects of removing external support from a harsh, brutal regime can be seen in the example of Indonesia. Noam Chomsky, internationally renowned professor and activist, has written and spoken extensively on how US and Western support for the despotic regime in Indonesia played an indirect, yet extremely harmful, role in the carnage and deaths of hundreds of thousands in East Timor. However, in 1999, after much pressure, the US finally “pulled the plug” on its support for the Suharto regime, quickly leading to the end of Indonesia’s brutal campaign. Specifically,

“[f]or 25 years, the United States strongly supported the vicious Indonesian invasion and massacre, a virtual genocide. It was happening right through 1999, as the Indonesian atrocities increased and escalated, after Dili the capital city was practically evacuated. After Indonesian  attacks, the US was still supporting it. Finally, in mid-September 1999, under considerable international and also domestic
pressure, Clinton quietly told the Indonesian generals ‘It’s finished.’ And they had said they’d never leave, they said “this is our territory.” They pulled out within days, and allowed a UN peacekeeping force to enter without Indonesian military resistance. Well, you know, that’s a dramatic indication of what can be done.”

While the socio-political dynamics and historical contexts of Indonesia and Ethiopia are admittedly quite different, the comparison also offers relevant and striking similarities. Both regimes received decades-worth of external economic, military, and political support (particularly from the US). Additionally, both regimes systematically and persistently violated human rights, transgressed various international laws (such as through military occupation), and engaged in large-scale campaigns described as “genocidal.”

With Ethiopia continuing to overlook basic international norms, standards, and laws in its brutal crackdowns upon opposition groups and protestors, the international community must end its complicity in and indirect support for the government’s various transgressions. As Clinton relayed to Indonesia’s leadership, the international community must tell Ethiopia, “It’s finished.”

Source: eurasiareview

Share Button
Disclaimer: We are not responsible for any losses or damages that may have caused by using our services. EMF declines all responsibility for the contents of the materials stored by users. Each and every user is solely responsible for the posts.
Posted by on August 9, 2016. Filed under COMMENTARY,VIEWS. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

2 Responses to Politics Of Fear: Crisis In Ethiopia And Role Of The International Community – By Dr. Fikrejesus Amahazion

  1. ፕሮፊሰር : ከበደ ንጋቱ - ከሃራማያ ዩኒቨርስቲ Reply

    August 9, 2016 at 11:53 AM

    አስከመቼ ዴረስ ነዉ በኢ.ህ.አ.ፓ ሰራሽ የከሰረ የትግሌ ሰሌት የኢትዮጵያ ሚስኪን ወጣቶች ሂወት እየገበሩ የሚኖሩት ነሐሴ 2 2008 ዓ.ም መቼስ አሁን ያሇዉ አብዛኛዉ ወጣት ኢ.ህ.አ.ፓን በቅጡ የማያዉቅ ቢሆንም ስሇ ቀይሽብርና በእርሱ ምክንያት ሰሇዯረሰዉ ጥፊት ግን በጥቂቱም ቢሆን መስማቱ አሌቀረም፡፡ ሆኖም ቀይሽብር ከዯርግ ጭካኔ ጋር እንጂ ከኢ.ህ.አ.ፓ ቅጥ-አሌባ የስሌጣን ጥማትና እሱን ተከትል ካራማዯዉ የከሰረ የትግሌ ስሌት ጋር የነበረዉ ቁርኝት እምብዛም አያዉቀዉም፡፡ በመሰረቱ ዯርግ ቀይሽብርን በይፊ አዉጆ ወጣቱን ያሇምህረት መጨፌጨፌ የጀመረዉ ኢ.ህ.አ.ፓ ያካሂዯዉ ከአንዳ ሁላቴም የዯርጉ ሉ/መንበር ኮ/ሌ መንግሰቱ ኃ/ይሇማርያም እሰከመግዯሌ የዯረሰ ሙከራና በኃሊም የቀበላ አብዩት ጥበቃን ጨምሮ ላልች አመራሮችን ገዲይ እሰኴዴ አሰማርቶ በየቦታዉ ያከናዉነዉ ሇነበረዉ ነጭ ሽበር ተብል ሇሚጠራዉ የከሰረ የትግሌ ስሌት አፀፊ እንዯሆነ በአመክንዮነት በመጠቀም ነበር፡፡ ታዴያ ይህ መርህ-አሌባ የትግሌ ስሌት የዚህ ሁለ ጥፊት ሰበብ ሆነና አዱስአበባና ጎንዯር ጨምሮ መሊ ኢትዮጵያን በዯም ጎርፌ እንዱታጠቡ አዯረገ፡፡ በ1969 ዓ.ም የሜይ ዯይ በዓሌም በእዴሜ ያሌበሰለት ሇጋ የ14 እና ከዛ በታች የነበሩ ህፃናት ሳይቀር በስመ ሰሇማዊ ሰሌፌ አብዮት አዯባባይ ሊይ መተርየሶችን ከዯገኑ ብረትሇበስ መኪናዎች ከያዘዉ የዯረግ ወታዯር ጋር ፉት ሇፉት በማጋፇጥ በአንዴ ቀን በመቶዎች እንዱረፇረፈ በማዯረግ በታሪክ ሊይ ትሌቅ ጠባሳ የተዉ እሌቂት ያዯረሰዉ ይኸዉ የከሰረዉ የኢ.ህ.አ.ፓ ትግሌ ስሌት ነበር፡፡ በዚሁ ስሌቱም ኢ.ህ.አ.ፓ ራሱ በዯም አጨማሌቆ በእርሱ ስር የተሰሇፈትንና አባሌ ናቸዉ ተብሇዉ የተገመቱትን በአስር ሺዎች የሚቆጠሩ ወጣቶች በአረመንያዊዉ ዯርግ ሰይፌ በዘመቻ አሰፇጃቸዉ፡፡ መ.ኢ.ሶ.ንም ከኢ.ህ.አ.ፓ ጋር በነበረዉ የከረረ ጥሊቻ ከዯረግ ስር ተወሽቆ በእሌቂቱ ሊይ ቀጥተኛ ተዋናይ በመሆን በዚህ የህዝቦች እሌቂት ሊይ ከፌተኛ አስተዋፅኦ አዯረገ፡፡ ከዚህ ሁለ እሌቂት በኃሊ የኢ.ህ.አ.ፓ ነገር “ወጣ ወጣና እንዯሸንበቆ ተንከባሇሇ እንዯ ሙቀጫ” ተብል ተተረከሇትና የማይቀርሇት ሞቱን ሞተ፡፡ ኢ.ህ.አ.ፓ ሲፇጠር ጀምሮ ወጥና የፀና አsም የሇዉም፡፡ ኢ.ህ.አ.ዳግ አረመኔዉን የዯረግ ስርዓት በተራዘመ የትግሌ ስሌት ተጠቅሞ ከባዴ መስዋእትነት ከፌል ወዯግባዓተ-መሬቱ ሇማስገባት በተቃረበበት ወቅት ይህ ጉዯኛ ኢ.ህ.አ.ፓ ተብየዉ ዴርጅት ያን ሁለ አባሇቱን የጨፇጨፇዉን ዯርግ ከጠቅሊሊ ዉዴቀት ሇማዲን በመጨራሻ ሰዓት የኢ.ህ.አ.ዳግን ግስጋሴ ሇመግታት የሞት ሽረት ዉግያ ማዴረጉን ስናስታወስ ይህ ዴርጅት ከዯርግ ጋር መሰራታዊ ቅራኔ ያሌነበረዉና ማንኛዉም በአsራጭ ስሌጣን ሊይ ያወጣኛሌ የሚሇዉ አጀንዲ እሰካገኘ ዴረስ ከየትኛዉም ጋር ሇማበር የማይመሇስ መሆኑን በግሇጭ ያሳየ ዴርጅት ነዉ፡፡ በእርሱ ቤት ዘሊቂ ዓሊማ ብል ነገር ስፌራ የሇዉም፡፡ ብቻ በወጣቶች ዯም ተራማምድም ቢሆን ቤተ-መንግሰት መግባትን ነበር የሚያሌመዉ አሁንም ሰሙ ቀይሮ ያንኑ ህሌሙ ያሳካሌኛሌ ያሇዉን እያራመዯ ይገኛሌ፡፡ ታዴያ ባሇፇዉ ወንጀለ ተፀፅቶ ንሰሃ እንዯመግባት ያኔ ያዯረሰዉ ጥፊት አንሶት አሁን ዯግሞ ላሊዉን ሇእሳት ማግድ ከአገር የሸሸዉ የኢ.ህ.አ.ፓ አባሌና በዋነኛነት ወጣቶችን ሲጨፇጨፌ ከነበረዉና በተመሳሳይ መንገዴ አገር ጥል ከሸሸዉ የዯርግ ወንጀሇኛ ጋር በማበር የዯርግ ዉዴቀት ከተበሰረበት ቀን ጀምሮ በተሊየየ ሰም (ሞዳልች) አንዳ ኢ.ዱ.ሃቅ ላሊ ግዜ ቅንጅት አሁን ዯግሞ ግነቦት 7 እያሇ የወንጀሇኛ ስሙን በመቀያየር ያንኑ የጥፊት መንገዴና በክሰረት የተዯመዯመዉን የትግሌ ሰሌቱ ሇመተግበር ላት ተቀን ይሰራሌ፡፡ የዛሬ ኢ.ህ.አ.ፓ ከበፉቱ የሚሇየዉ ነገር ቢኖር የስም ሇዉጥ ማዴረጉና በዯርግ መዉዯቅያ ግዜ ያሳየዉ ይፊ ያሌወጣ አጋርነት አሁን የራሱን አባሊት ከጨፇፈት የዯረግ ወንጀልኞች ጋር በግሊጭ የወንጀሇኞች ግንባር መፌጠሩ ብቻ ነዉ፡፡ ሇዚህም ነዉ ከሻሇቃ መሊኩ ተፇራ ሰይፌ አምሌጠዉ የኮበሇለት የኢ.ህ.አ.ፓ አባሇት ዛሬ ከዯርጎቹ መሰሌ ኮብሊዮች ጋር አብረዉ የጎንዯር ህዝብን መተክያ የላሊት ሂወቱን ገብሮ ከዯርግ መንጋጋ ካሊቀቀዉ አጋሩ ህወሓት/ኢ.ህ.አ.ዳግ ጋር ሇማጋጨትና ከወንዴሙ የትግራይ ህዝብ ጋር እንዱተሊሇቅ አሌሞዉ ላት ተቀን ፅንፇኛና በዘረኝነት የተጨማሇቀዉን ቅስቀሳቸዉ የሚየራምደት፡፡ ሇነገሩ ይህ ፀረ-ህዝብ ዴርጅት ዴሮም ትግራይ በቆየባቸዉ ጥቂት ዓመታት በህዝቡ ሊይ ሰዉን በቆሙ ቆዲዉን አስከመግፌፌ የዯረሰ ግፌ ሲፇፅም የነበረና በገዛ አባሇቱ ሊይ የጅምሊ ግዴያ ፇፅሞ በጅምሊ የቀበረና በህዝቡ ዘንዴ ከፇተኛ ጥሊቻ ያተረፇ እርሱም ሁላም ህዝቡን ሇመበቀሌ የማይተኛ ዴርጅት መሆኑ የትግራይ ህዝብ ጠንቅቆ ያዉቀዋሌ፡፡ ስሇሆነም ዛሬ ስሙን ቀይሮና ከላልች መሰሌ ፅንፇኞችና ዘረኞች በማበር በትግራይ ህዝብ ሊይ ላሊዉን ህዝብ እንዱነሳሳና ሇዘመናት ተፊቅረዉና ተከባብሮዉ የነበሩት ህዝቦች ዯም ሇማቃባት ቢሞክር የኢ.ህ.አ.ፓን ታሪክ በቅጡ ሇሚያወቅ ሰዉ ብዙ የሚገርም አይሆንም፡፡ በመሰረቱ ኢ.ህ.አ.ፓ ከስህተቱ የማይማር በትምክሀት የሰከረና ከኢትዮጵያ እዉነታ ጋር መቼም ቢሆን የማይተዋወቅ ስሇሆነ የፇሇገ ስሙ ቢቀያየርና የተኛዉም ካባ ቢዯርብ በየትኛዉም የመንግሰት ስሇጣን ሾሌኮ ቢገባ በምንም መንገዴ ሇዚች አገር ከጥፊት በስተቀር አማራጭ መሆን አይቻሇዉም፡፡ ያኔ በዯርግ ግዜ እንዯዛሬዉ ቴክኖልጂ ባሌዲበረበት ግዜ በየሰፇሩ ዑዑታ ኮሚቴ እያዋቀረ የአ/አ ነዋሪም ሆነ የላልች ሰሊም እንዲሌንሳ ዛሬ ዯግሞ ዑዑታዉን ወዯፋስ ቡክና ላልች ማህበራዊ ዴህረ-ገፆች በማሻሻሌ የህዝቦችን ሰሊም እያናጋ ይገኛሌ፡፡ የዛሬዉ የግንቦት 7 መሪም ያ ትንናት ከዯርግ ጋር እንዲች ዉግያ ሳያካሂዴ ይኖርበት ከነበረዉ የዓሲምባ በረሃ ንሮዉን መssም አቅቶትና ራስወዲዴነቱ አይልበት የሸሸዉ የያኔዉ የኢ.ህ.አ.ፓ አባሌ ዯ/ር ብርሃኑ ነጋ ሲሆን ዛሬ ዯግሞ በአዱሱ የኢ.ህ.አ.ፓ ሞዳሌ (ግንቦት ሰባት) ስም እታገሊሇሁ ብል ሇወራት በአስመራ ሆቴልች ሲነሸራሸር ቆይቶ በዜዳ ሾሌኮ እንዯሌማደ ዋሽንግተን በመሸሸግ እዛ ሆኖ ወጣቱን አይዞህ ግፊ እያሇ በማይሆን እሳት ዉስጥ እየማገዯ የተመኘዉን ስሌጣን እንዯማያስገኝሇት ብያዉቀዉም ሌክ እንዯዯሮዋ “ባሌበሊዉም ሌበትነዉ” በሚሌ እንስሳዊ ባህሪ ተሌክፍ አገሪትዋን ሇማተራመስና ወጣቶችን ወዯአሌተፇሇገ ጥፊት ገብተዉ እንዱጠፈ እየሰራ መሆኑ ስናወቅ የኢ.ህ.አ.ፓ የጥፊት መንገዴ ዛሬም ዴረስ ወጣቱን እየተከተሇዉ መሆኑን ግሌፅ ይሆንሌናሌ፡፡ ታዴያ እሰከመቼ ነዉ ወጣቱ የዚህ አስሬ ስሙን እየቄያየረ ግን ዴግሞ ምንም የትግሌ ስሌቱን ሳይቀይር የትናንት ጥፊቱን በአሁኑ ትዉሌዴ ሊይ ሇመዴገም የሚዲክረዉ ኢ.ህ.አ.ፓ ሰሇባ መሆን የሚቀጥሇዉ፡፡ ይህ ነዉ አስቸኴይ መሌስ የሚያስፇሌገዉ፡፡ የከትናንትና ወዴያዉ ኢህአፓ ፤ የትናንቱ ቅንጅትና የዛሬዉ ግንቦት ሰባት ያወና ያዉ ናቸዉ፡፡ አዱሱ የኢ.ህአ.ፓ ሞዳሌ (ግንቦት ሰባት) በኤርትራዉ ሻዕብያና በላልች ፀረ-ኢትዮጵያ ኃይሊት የሚዯጎመዉን ኢሳትና ሁላም ቢሆን የኢህአፓ መጠቀምያ የሆነዉ ቪኦኤ እንዯዋና መሳርያነት በመጠቀም ወጣቱን በተሳሳተ መንገዴ በማወናበዴ ወዯአሌተፇሇገ ግጭትና ጉዲት እንዱገባ እያዯረጉ በየቀኑ ሇህሌፇት እየዲረጉት ይገኛለ፡፡ ወጣቱ ታዴያ ቆም ብል የማያስበዉ ሇምን ይሆን? ሇምንስ ነዉ በቀሊለ እንዱነሳሳ እየሆነ ያሇዉ? ስንሌ ሉነሳ የሚችሇዉ አንደ ምክንያት ምንም እንኴ ወጣቱ በስሜተዊነት የመጠቃቱ ችግር ቢሆንም በዋነኛነት ግን በራሱ በኢህአዳግ የዉስጥ ዴክመት ሊይ የሚንጠሇጠሌ ይሆናሌ፡፡ በመሰረቱ ከዚህ በፉት በተሇያየ ጽሁፋ እንዯገሇፅኩት ኢህአዳግ ከ1997 ዓ.ም ምርጫ በኃሊ በመዯናገጡ ምክንያት በፉት የነበረበት የአባሊት ምሌመሊ ጥራት መጓዯሌ በከፊ መሌኩ አይል ያሇምንም ማጣራት እንዲንዳም በግፉት አባሌ በማዴረጉና ይህንን ተከትል በዉስጡ በሰረጉት ከፌተኛ ቁጥር ያሊቸዉ አቅመቢሶች ፤ ሙሰኞች ፤ትምክህተኞችና ጠባቦች ምክንያት ህዝባዊ ባህሪ ክፍኛ ተሸርሽሮ በምትኩ አዯርባይነት ፤ ፀረ-ዳሞክራስያዉነት ፤ የፌትህ መታጣት ፤ የወጣቱ ስራ አጥነትና ከፖሇቲካ ተሳትፍ መገሇሌ ፤ አዴሇዎና ኢ-ሰብዓዊ አያያዝ መበራከት ፤ አቤት ሲሌ ሰሚ ማጣት ብቻ ሳይሆን ሇዛቻና ማስፇራራያ ሲብስም ሇእሰርና ሇእንግሌት በእነዚህ ብሌሹ አመራሮች መዲረግ ከግዜ ግዜ እየባሰበት መሄዴ ይህ ሁለ ተዯማምሮ ተሰፊ የመቁረጥና የመገፊት ስሜት መዲበር እሱን ተከትል የመኖሩ ትርጉም አሌገባ እያሇዉ በቀሊለ ዓሊማ በላሇዉ ሰሌፌና ህዉከት በቀሊለ እንዱገባ ሆኖ ራሱን ሇአዯጋ እንዴያገሇጥ መዯረጉ ነዉ፡፡ ይባስ ብልም እነዚህ ሇዚህ ያበቁት ሙሰኞችና ዯካማ አመራሮች የመሌካም አስተዲዯር ንቅናቄ ይፇጠራሌ ሲባሌ ስጋት ሊይ በመግባታቸዉ ትናትና ያሇምህረት የበዯለትን ህብረተሰብ በተሇይም ወጣቱ በኃሊ ቀር የዘርኝትና የፅንፇኝነት ቅስቀሳ አዯናግረዉ የሱ አጋር በመምሰሌ የአዞ እንባ እያነቡ በስሜት ሲገፊፈት ከዚህ አዴሌዎና ችግር የሚሊቀቅ እየመሰሇዉ በጭፌን በመነዲት ሇአዯጋ እየተጋሇጠ ነዉ፡፡ እዚህ ሊይ ማወቅ ያሇብን ነገር ማንኛዉም ፀረ-ህዝብ ባህሪ ያሇዉ ኃይሌ ከላሊዉ ፀረ-ህዝብ ጋር በቀሊለ መወዲጀት አይከብዯዉም፡፡ ሇዚህም ነዉ ትናንት የከረረ ጥሊቻ ያሇቸዉ ይመስለ የነበሩት የተሊያዩ ጠባቦችና ትምክህተኞች በቀሊለ አጋርነት ሇመፌጠር ግዜ የማይወስዴባቸዉ፡፡ ምክንያቱም ሁለም የሚያሳስባቸዉ የአገር ኃብትን ያሇገዯብ መዝረፌ የሚያስችሊቸዉን ስሌጣን እንዳት ማግኘት እንዲሇባቸዉና ሾሌኮዉ ገብተዉ ስሌጣን ያገኙትም የትኛዉም ዓይነት የሚስኪኖች የሂወት ዋጋ ተከፌልም ቢሆን በእጃቸዉ የገባዉን ስሌጣን ማጣት እንዯላሇባቸዉ ብቻ ነዉ፡፡ ከዚህ የተሇየ ቅንጣት የሚጨነቁሇት ጉዲይ የሇም፡፡ ይህ ባህሪ ነዉ ዛሬ በኦሮምያም ሆነ በአማራ ክሌሌ እየተፇጠረ ያሇና ከዚህ በፉትም በላልች ክሌልች ይታዩ የነበሩት ችግሮች መፇጠር ሊይ በየክሌለ ያለ አንዲንዴ ብሌሹ አመራሮች እጅ እንዲሇበት በተዯጋጋሚ ሲገሇፅ የነበረዉና ያሇዉ፡፡ ይህ ነዉ ዉጭ ካለት ጠባብና ትምክህተኛ ኃይልች ጋር ትስስር በመፌጠር አንዲቸዉ ከዉጭ ላልቹ በስዉር ከዉስጥ አገሪቱን በነዉጥ ዉሰጥ ሇመክተት ግንባር ፇጥረዉ በመንቀሳቀስ ሊይ ያለት፡፡ ይችም ያዉ ዴሮ የምናዉቃት የኢ.ህ.አ.ፓ አሮጌና የማትቀየር የትግሌ ስሌት ናት፡፡ ወጣቱ ግን ይህን በዯንብ ስሇማያዉቀዉ በቀሊለ ሲዯናገር ይታያሌ፡፡ ስሇሆነም በዋነኛነት ኢህአዳግ በዚህ ሊይ ተግባራዊና ምህረት የሇሽ ትግሌ በራሱ ሊይ ማዴረግ የሚጠበቅበት ሆኖ ራሱ ወጣቱም በተፇጥሮ የተሰጠዉን የማሰብ ፀጋ ተጠቅሞ ቆም ብል እያንዲንደ እንቅስቃሴ የሚያሰገኝሇትን ጥቅምና የሚያስከትሌበትን ጉዲት ማመዛዘንና የተሻሇዉንና ነገ የማይቆጭበትን መንገዴ በግዜ መመርጡ ይበጀዋሌ፡፡ ያሇዉን ማንኛዉም ቅሬታም በሰሊማዊ ትግሌ ማራመዴ ይጠበቅበታሌ፡፡ አሇበሇዝያ ዛሬም የኢ-ህ.አ.ፓ.ና የእርሱ ቅሪቶች የሆኑት አዲዲሲ ሞድልች (የእነ ግንቦት ሰባት) የተሳሳተ የትግሌ ስሌት ተከትል በስሜት መንጎደን ከቀጠሇ ሇእርባና ቢስ አካሄዴ ራሱን አሳሌፍ በመስጠት ከንቱ መስዋእትነት እየከፇሇ ይቀጥሊሌ፡፡ ኢ.ህ.አ.ፓና የሱ አዲዱስ ሞድልች እንዯሆነ የፇሇገዉ ወጣት ቢያሌቅ ቅንጣት ታክሌ አያሳስባቸዉም፡፡ እንዴያዉም በየዋህነቱ ይሳሇቁበታሌ፡፡ ይህን ሇመረዲት ስሇኢ.ህ.አ.ፓ ያሇፇ ታሪክ እየተፃፈ ያለት መፅሓፍች መመሌከቱ በቂ ይመስሇኛሌ፡፡ ስሇዚህ አሁኑኑ ያስብና ይወስን ከምንም በሊይ የማንም መጠቀምያ ከመሆን ተሊቆ ሇሂወቱ ዋጋ ይሰጥ እሊልሁኝ፡፡

  2. Goh Taye Reply

    August 9, 2016 at 2:15 PM

    The Ethiopian people are engaged in life and death struggle against a dectatorial narrow ethnic rule for a quarter of a century. The regime was created and nurtured by the West and specially US. If Presldent Obama says “it is finished”, many loss of innocent Ethiopian young lives will be spared.So why not say so President Obama???

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *