የመጨረሻው ኑዛዜ (አጭር ልብ-ወለድ)

በልጅግ ዓሊ

አርባ ቀኔ ሆነ ከተለየኋችሁ፣
ድምጼን ከሰማችሁ ዓይኔንም ካያችሁ፣
ከጠየቃችሁኝ ካነጋገርኳችሁ፣
አርባ ቀኔ ሆነ ከሄድኩኝ ትቻችሁ።

ምን አደረጋችሁ እኔ ከተለየሁ፣
ጉልበቴ ከከዳኝ ትንፋሼንም ካጣሁ፣
ዝናብ ካረጠበኝ፣
ፀሐይም ከመታኝ ፣
ከተለየኋችሁ አርባ ቀኔ ሆነኝ ።

ለአርባው ፍትሃት በሚዘጋጀው ዝግጅት ላይ ውድ ባለቤቱ እንድታነብለት ያሰበውን ግጥም የመጀመሪያውን ክፍል ጽፎ አረፍ አለ። አልጋ ውስጥ ሆኖ ሰው ያለ አይመስልም። ስጋው ከላዩ አልቆ አጥንቱ ብቻ ቀርቷል። ፈገግታው ግን ያው ነው። አንዳንዴ ሃሳብ ይዞት ጭልጥ ይላል። ምን እያሰበ ይሆን ? ባለፈው ወር ዶክተሩ ነቀርሳ(ካንሰር) እንዳለበት ሲነግረው ምንም የመደንገጥ ሁኔታ አላሳየም። እንዲያውም በደስታ ነው የተቀበለው። ለነቀርሳ የሚሆነውን መዳህኒት ትጀምራለህ ሲባል ሳያቅማማ ነበር እሺ ያለው። መዳህኒቱ ጎፈሬ የነበረውን ጸጉሩን መድምዶ ባዶ ራስ አድርጎታል። ፊቱን በመስታወት ሲመለከተው “ጣዕረ ሞት መስያለሁ አይደለም እንዴ ?” ብሎ ራሱን ጠየቀ። መልስም ሳይጠብቅ በፈገግታ አለፈው። ተመልሶ ያወጣና ያወርድ ጀመር። Read story in PDF

Share Button
Disclaimer: We are not responsible for any losses or damages that may have caused by using our services. EMF declines all responsibility for the contents of the materials stored by users. Each and every user is solely responsible for the posts.
Posted by on September 16, 2013. Filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *