መልካም የእናቶች ቀን (የልጆቻችሁ እስር አንጀታችሁን ላሳሰራችሁ)

ጽዮን ግርማ
እኔና ጓደኛዬ (ሊሊ) የፌዴራል ፖሊስ ወንጀል ምርመራ ማዕከል (ማዕከላዊ)ን ደጅ የረገጥነው በጠዋት ነበር፡፡ ምግብ ማቀበል እንጂ ታሳሪውን ማግኘት ስለማይቻል የግቢው በር እንደተከፈተ ለልብ ወዳጃችን የወሰድነውን ቁርስ ሰጥተን ያደረ ተመላሽ ዕቃ እስኪመጣልን ከመግቢያው ፊት ለፊት ባለው ድንጋይ ላይ ቁጭ ብለናል፡፡ቀዝቀዝ ባለው አየር ላይ ጥቂት ካፊያ ስለነበር ቅዝቃዜው ኩርምት አድርጎናል፡፡ ጥቂት ቆይቶ አንዲት እናት በስስ ፌስታል አንድ አራት የሚኾን ፓስቲ (ቤት ውስጥ የሚጠበስ ቂጣ መሰል ብስኩት) ጠቅለል አድርገው ይዘው ወደኛ መጡ ፊታቸውን ጭንቅ ብሎታል፡፡

የመጨረሻውና የ22 ዓመት ወንድ ልጃቸው ሰሞኑን የታሰረባቸው እናት ናቸው፡፡ ‹‹ዛሬ ሴቷ ልጄ ቁርስ ይዤለት የምመጣው እኔ ነኝ ብላኝ ባዶ እጄን መጥቼ አረፈደችብኝ፡፡ እንደው እስከዛ እንዳይርበው ይቺን ይቀበሉኝ ይኾን?›› ሲሉ በፌስታል ጠቅልልው ወደያዟት ፓስቲ አሳዩን፡፡ እንደ ዕድል ኾኖ ማዕከላዊ በር ላይ ያሉት አብዛኛውን ቀን ምግብ ፈትሸው የሚያስገቡ ፌደራል ፖሊሶች ትሁትና መመሪያው በሚፈቅድላቸው ልክ ተባባሪዎች ናቸው፡፡ በዚህም ምክንያት ትንሽ ኾነ ብለው ሊከለክሏቸው እንደማይችሉ ነግረናቸው ፌስታሏን ይዘው ወደ ውስጥ ዘለቁ፡፡

በሩ ክፍት ስለነበርና እኛም በክፍቱ በር ፊት ለፊት ስለተቀመጥን እኚህ እናት ውስጥ ገብተው ምን እንደሚሠሩ በደንብ ይታየናል፡፡ የእስር ቤቱ ግቢ አካል ወደ ኾነችው አነስተኛ ሱቅ አመሩ፡፡ እንደ ውሃ፣ለስላሳ መጠጦች፣ጁስ፣ቆሎ፣ የመሳሰሉና ሌሎች ጥቃቅን ለእስረኛ አስፈላጊ የኾኑ ነገሮችን የሚሸጥባት ሱቅ ናት፡፡ እንደዚህ ያሉ ነገሮችን ከዚች ሱቅ ውጪ ከውጭ ይዞ መግባት አይቻልም፡፡ እናም እኚህ እናት የያዟት ቁርስ ስላነሰችባቸው ነው መሰል ከሱቋ ዕቃ ገዛዝተው ፌስታሉ ውስጥ ሲጨምሩ ተመለከትኳቸው፡፡ ተመላሽ ዕቃ እንዲመጣላቸው ነግረው እኛ ወደ ተቀመጥንበት መጡ፡፡ዐይናቸውን ግን ልጃቸው ትመጣበታለች ባሉት መንገድ ላይ ሰክተው አስቀሩት፡፡ ሐሳባቸውን ወደኛ መለስ እያደረጉም ስለልጃቸው መልካምነትና ከእርሳቸው ጋር ስለነበረው ቅርበት እያስታወሱ ያጫውቱናል፡፡ ‹‹ሦስት ልጆች አሉኝ፡፡ አንዷ አግብታለች፡፡ አንዱ የራሱን ሥራ እየሠራ ነው፡፡ አሁን የታሰረብኝ የመጨረሻው ነው›› አሉን፡፡ ልጃቸው ከገባበት እንዲወጣ ፈጣሪያቸውን እየተማጸኑ፡፡
‹‹ልጄን አንጀቴን አስሬ ነው ያሳደኩት፤ጓደኛዬ ነው፣ልጄ ነው፣ወንድሜ ነው፣አጫዋቼ ነው፡፡ ሁሉ ነገሬ ነው እንደውም ሌሎቹ ለእርሱ ታዳያለሽ ይሉኛል፡፡›› አሉን፡፡ ልጃቸው ተጠርጥሮ ከታሰረበት ጉዳይ ጋር ምን ግንኙነት እንዳለው ለማወቅ ተስኗቸዋል፡፡ልጃቸው በዕድሜ ትንሽ መኾኑን ደጋግመው እየነገሩን፡፡‹‹እርግጠኛ ነኝ ምንም እንዳላዳረገ ሲያውቁ ይለቁታል›› ብለው ተስፋን ሰነቁ፡፡ እኚህ እናት 500 ብር የሚከፈላቸው ጡረተኛ ናቸው፡፡ ከሦስት ዓመት በፊት ከልጆቻቸው አባት ጋር ቢለያዩም እርሳቸው እንደነገሩን ለልጃቸው ሲሉ ያንኑ የቀበሌ ቤት ለሁለት ተካፍለው ምግብ እያዘጋጁ ልጃቸውን ይመግባሉ፡፡

‹‹ልጄ መንግሥት ቤት ነበር የሚሠራው፡፡ እኔ ከምሠራበት መሥሪያ ቤት ጋር የጡረታ ክርክር ላይ ስለነበርኩ ሥራ አልነበረኝም፡፡ በዛን ሰኣት ሲደግፈኝ ቆየና ልክ የጡረታ መብቴ ሲከበር ‘እስካሁን ላንቺ ብዬ ነበር ሥራ ላይ ቆየኹት መልቀቅ አለብኝ’ ብሎ ሥራውን ትቶ ትምሕርት ጀመረ፡፡››ሲሉ ልጃቸው የነበረበትን ኹኔታ ነገሩን፡፡‹‹እኔ ለልጄ ብዬ ነበር በጣም የተጎዳኹት፡፡››አሉን እዝን ብለው፡፡

በትዳራቸው ደስተኛ እንዳልነበሩ ከንግግራቸው ያስታውቃል፡፡ ከፍቺውም በኋላ አብረው በአንድ ግቢ መኖራቸው እንዳልተመቻቸው ከስሜታቸው መረዳት ይቻላል፡፡ ‹‹ልጄ የሚያድረው ከአባቱ ጋር ቢኾንም እንዳይራብብኝ ስለምፈራ የሚመገበው ግን ከእኔ ጋር ነበር፤ጡረታዬ ትንሽ ብትኾንም ቁጭ አልልም በተቻለኝ አቅም አየተሯሯጥኩ እሠራለሁ፡፡ ከመርካቶ ልብስ እያመጣሁና የምግብ ቂቤ ከክፍልሃገር እያስመጣሁ እሠራበት ለነበረው መሥሪያ ቤት ሠራተኞች እሸጣለሁ፡፡ ብቻ ፈጣሪ ይመስገን የከፋ ችግር አላጋጠመኝም››ሲሉ ፈጣሪያቸውን እያመሰገኑ ኑሮአቸውን ተረኩልን፡፡

ለእስረኛ በየቀኑ ስንቅ ማመላለስ በተለይ እንዲህ እንደሳቸው ቋሚና የረባ ገቢ ለሌለው ሰው እጅግ ከባድ ነገር ነው፡፡ እርሳቸው ግን ስለ ክብደቱ መስማትም ማውራትም አልፈልጉም ፤‹‹ እርሱ ይፈታልኝ እንጂ እኔ ስንቅ ማመላለስ አይከብደኝም፡፡ አንጀቴን አስሬ የቻልኩትን ሁሉ አደርጋለሁ፡፡ በፊት እንደምሯሯጠው እየተሯሯጥኩ ሠርቼ ስንቁን አመላልሳለሁ›› አሉን፡፡ ወኔያቸው ከዕድሜያቸው በእጅጉ የገዘፈ ነው፡፡ ገና ካሁኑ አንጀታቸውን ማሠራቸው ያስታውቃሉ፡፡ እናት መኾናቸው ችግራቸውን አስችሎ ጥርስ አስነክሷቸዋል፡፡ አንጀታቸውን አስረው ጥርሳቸውን ነክሰው ስንቅ የሚያመላልሱ እናት እርሳቸው ብቻ አልነበሩም፡፡ እንዲህ ያሉ እናቶች ትናንት ነበሩ፡፡ ዛሬም አሉ ምናልባትም ነገ ይኖራሉ፡፡
ዛሬ የእናቶች ቀን ነውና የልጆቻቸው እስር አንጀታቸውን ላሳሰራቸው እናቶች ‹‹መልካም የእናቶች ቀን፤ስንቅ አቃባይ አያሳጣችሁ›› እላለሁ፡፡

Share Button
Disclaimer: We are not responsible for any losses or damages that may have caused by using our services. EMF declines all responsibility for the contents of the materials stored by users. Each and every user is solely responsible for the posts.
Posted by on May 11, 2014. Filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0. You can leave a response or trackback to this entry

One Response to መልካም የእናቶች ቀን (የልጆቻችሁ እስር አንጀታችሁን ላሳሰራችሁ)

  1. sam Reply

    May 11, 2014 at 1:05 PM

    It is quite recently I started reading the young writer’s articles whose article is posted above. I enjoyed reading them. Especially, this article is timely, and very moving. A millennium years ago I too had a mother who used to bring food everyday to a prison as the mother who is portrayed in the article does. When EPDRF came to power the party promised having prisoners of conscience remained to be the thing of the past. Now, after twenty-three years in power still Ethiopian mothers are taking food to their children in prison whose only crime is thinking politics independent of the EPDRF’s prescription. Yes, Ethiopian mothers still are suffering for having children who have the courage to think independent. How appropriate to raise their unending sufferings in this mother’s day. How appropriate also a young woman who some day will be a mother writing the suffering of Ethiopian mothers. A job well done the young writer.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *